Evet, Hasankeyf'e aşık oldum..
Hissettiğim tam olarak bu: AŞK!
İlk gördüğümde çok heyecanlandım, çoook etkilendim.. Ve hala aşığım kendisine :) İlk fırsatta tekrar gitmek için elimden geleni yapacağım..
Hasankeyf'in hissettirdikleri çok farklı, anlatması çok zor..Bir koruma içgüdüsü, hayranlık, sakinlik, keyif, acı..Böyle izlerken etrafı.. çok keyif alırken herşeyden, bir de canımın acıdığı bir taraf var, bir korku var.. Burayı da Halfeti gibi yapmasınlar, çocukların gözlerinden umutlarını çalmasınlar diye..
Cıvıl cıvıl burda çocuklar, neşeli, umut dolu; aslında çocuk gibiler işte..Böyle kalsınlar isteği var içimde; tarihimizle beraber umutlarımız da sular altında kalmasın..Dicle özgür aksın, asi kadın olmaya devam etsin..
Dönüş yolunda içimde çığlıklar 'Hasankeyf sular altında kalmamalı' diye, bir de içimden kendime bir söz: ilk fırsatta yolum buralara tekrar düşürülecek diye..
